دریا سبیل توست، نم از ناودان مخواه

عزلت تو را به کنگره کبریا برد

آن سقفگاه را به ازین نردبان مخواه

همت کفیل توست، کفاف از کسان مجوی

خاصانه چون خزینه خرسندی آن توست

عامانه از فرشته روزی ضمان مخواه

زان پس که چار صحف قناعت بخوانده ای