ترس از تکین مدار و پناه از طغان مخواه

داری کمال عقل پی زور و زر مشو

زرادخانه یافته دوکدان مخواه

چون شحنه نیاز ز دست تو یاوگی است

وحدت گزین و محرمی از دوستان مجوی

تنها نشین و هم دمی از دودمان مخواه

چون دیده ای که یوسف از اخوان چه رنج دید