در چار سوی کون و مکان وحشت است خیز

هم ناتوان بزی و ز اخوان توان مخواه

سرگشتگی زمان نگر و محنت مکان

آسایش از زمان و فراغ از مکان مخواه

خلوت سرای انس جز از لامکان مخواه

این مرغ عرشی ار طلب دانه ای کند

آن دانه جز ز سنبله آسمان مخواه