خلوت سرای انس جز از لامکان مخواه

سرگشتگی زمان نگر و محنت مکان

آسایش از زمان و فراغ از مکان مخواه

در چار سوی کون و مکان وحشت است خیز

این مرغ عرشی ار طلب دانه ای کند

آن دانه جز ز سنبله آسمان مخواه

خاقانیا زمانه زمام امل گرفت