وز ابر مصری پیرهن، اشک زلیخا ریخته

دیده مهی برخوان دی، بزغاله پر زهر وی

زانجا برون آورده پی، خون وی آنجا ریخته

از چاه دی رسته به فن، این یوسف زرین رسن

آن یوسف گردون نشین، عیسی پاکش هم قرین

در دلو رفته پیش ازین، آبش به صحرا ریخته

زرین رسن ها بافته، در دلو از آن بشتافته