آن یوسف گردون نشین، عیسی پاکش هم قرین

زانجا برون آورده پی، خون وی آنجا ریخته

از چاه دی رسته به فن، این یوسف زرین رسن

وز ابر مصری پیرهن، اشک زلیخا ریخته

در دلو رفته پیش ازین، آبش به صحرا ریخته

زرین رسن ها بافته، در دلو از آن بشتافته

ره سوی دریا یافته، تلخاب دریا ریخته