ای گوهر تاج سران، ذات تو تاج گوهران

چون ارسلان سلطان بود، گو آب بغرا ریخته

ای قبله انصار دین، سالار حق، سردار دین

آب از پی گلزار دین، از روی و دنیا ریخته

آب نژاد دیگران، یا برده ای یا ریخته

ای چتر ظلم از تو نگون، وز آتش عدلت کنون

بر هفت چتر آبگون، نور مجزا ریخته