تا در یمینت یم بود، بحر از دوقله کم بود

چون خرده در عدن، بر تخت مینا ریخته

عذرات شد جفت ظفر، زان حله دارد لعل تر

آن خون بکری را نگر، بر جسم عذرا ریخته

بل کنهمه یک نم بود، از مشک سقا ریخته

دیوار مشرق را نگر، خشت زر آمد قرص خور

چون دست توست آن خشت زر، زر بی تقاضا ریخته