آن خون بکری را نگر، بر جسم عذرا ریخته

تیغ تو عذرای یمن، در حله چینیش تن

چون خرده در عدن، بر تخت مینا ریخته

عذرات شد جفت ظفر، زان حله دارد لعل تر

تا در یمینت یم بود، بحر از دوقله کم بود

بل کنهمه یک نم بود، از مشک سقا ریخته

دیوار مشرق را نگر، خشت زر آمد قرص خور