چشم ساقی دیده چون زنبور سرخ از جوش خواب

دست ها را از رکاب می عنان انگیخته

بر جهان این نقره گیران عید کرده پیش از آنک

صبح عیدی نقره خنگی زیر ران انگیخته

عشقشان غوغای زنبور از روان انگیخته

ز آن میی کاتش زند در خوانچه زرین چرخ

خوانچه کرده و آب حیوان در میان انگیخته