ز آن میی کاتش زند در خوانچه زرین چرخ

صبح عیدی نقره خنگی زیر ران انگیخته

چشم ساقی دیده چون زنبور سرخ از جوش خواب

عشقشان غوغای زنبور از روان انگیخته

خوانچه کرده و آب حیوان در میان انگیخته

خوانچه هاشان چون خلیل از نار گل برخاسته

جرعه هاشان چون مسیح از خاک جان انگیخته