ز آن لعبتان کز صلب خور ارحام خارا داشته

ای تاج گردون گاه تو، مهدی دل آگاه تو

یک بنده درگاه تو صد چین و یغما داشته

بر بندگان پاشی گهر هر بنده ای را بر کمر

افلاک تنگ ادهمت، خورشید موم خاتمت

دل مرده گیتی از دمت امید احیا داشته

خوش غمزه چشم خور ز تو شب طره پر عنبر ز تو