گر بلبل بسیار گو، بست از فراق گل گلو

از آتش گردون سیه چون داغ قصار آمده

آفاق را از جرم خور هم قرص و هم آتش نگر

هم مطبخ و هم خوان زر هم میده سالار آمده

گلگون صراحی بین در او بلبل به گفتار آمده

گر می دهی ممزوج ده، کاین وقت می ممزوج به

بر می گلاب ناب نه چون اشک احرار آمده