بر می گلاب ناب نه چون اشک احرار آمده

گر بلبل بسیار گو، بست از فراق گل گلو

گلگون صراحی بین در او بلبل به گفتار آمده

گر می دهی ممزوج ده، کاین وقت می ممزوج به

کافور خواه و بیدتر، در خیش خانه باده خور

با ساقی فرخنده فر زو خانه فرخار آمده

ماورد و ریحان کن طلب توزی و کتان کن سلب