من چو گل خون به دهان آمده و تشنه لبم

کز سر روز بهی روز بهائید همه

سرو بالان شمایم سر بالین مرا

تازه دارید به نم، کابر نمائید همه

بر گل تشنه گه ژاله هوائید همه

از چه سینه به دلو نفس و رشته جان

برکشید آب که نی کم ز سقائید همه