تا چو نوک قلم از درد زبانم سیه است

بر فغان و فزع هر دو گوائید همه

چون کلید سخنم در غلق کام شکست

بر در بسته امید چه پائید همه

از فلک خسته شمشیر جفائید همه

چشم بادام من است از رگ خون پسته مثال

به زبان آن رگ خون چند گشائید همه