چونان دهد نشانی کز پیکر آینه

از رای شاه گیرد نور وضو آفتاب

وز روی تو پذیرد زیب و فر آینه

سلطان اعظم آنکه اشارات او ز غیب

شاهنشهی که بهر عروس جلال اوست

هفت آسمان مشاطه و هفت اختر آینه

ز اقبال عدل پرور او جای آن، بود