شاهنشهی که بهر عروس جلال اوست

وز روی تو پذیرد زیب و فر آینه

سلطان اعظم آنکه اشارات او ز غیب

چونان دهد نشانی کز پیکر آینه

هفت آسمان مشاطه و هفت اختر آینه

ز اقبال عدل پرور او جای آن، بود

کز ننگ زنگ باز رهد یکسر آینه