نه عودی که خوش دم بسوزی چو عاشق

اگر سیم مزد از سقائی نیابی

نه نیز آتشی کز سر خام طمعی

غذا کم پزی گر غذائی نیابی

اگر چون شکر دل ربائی نیابی

اسیران خاکند امیران اول

که چون خاک عبرت فزائی نیابی