که چون خاک عبرت فزائی نیابی

نه عودی که خوش دم بسوزی چو عاشق

اگر چون شکر دل ربائی نیابی

اسیران خاکند امیران اول

به کم مدت از تاج داران اکنون

نبیره نبینی، نیائی نیابی

گدای مجرد صفت را که روزی