درده کیمیای جان، ز آتش جام زیبقی

یوسف گرگ مست ما دعوی روز پیکری

گرچه صبوح فوت شد کوش که پیش از آفتاب

زان می آفتاب وش یاد صبوحیان خوری

طلق حلال پروران، طلق روان گوهری

طفل مشیمه رزان، بکر مشاطه خزان

حامله بهار از آن باد عقیم آذری