برکش میخ غم ز دل پیش که صبح برکشد

خیز مگر به برق می برقع صبح بر دری

پیش که غمزه زن شود چشم ستاره سحر

بر صدف فلک رسان خنده جام گوهری

این خشن هزار میخ از سر چرخ چنبری

ساخت فرو کند ز اسب، آینه بندد آسمان

صبح قبا زره زند، ابر کند زره گری