این خشن هزار میخ از سر چرخ چنبری

پیش که غمزه زن شود چشم ستاره سحر

بر صدف فلک رسان خنده جام گوهری

برکش میخ غم ز دل پیش که صبح برکشد

ساخت فرو کند ز اسب، آینه بندد آسمان

صبح قبا زره زند، ابر کند زره گری

زآنکه برهنگی بود زیور تیغ صبح فش