برگ می صبوح کن، سرکه فروختن که چه

پس تو غم جهان مخور، تا ز حیات برخوری

آهوکا! سگ توام می خور و گرگ مست شو

خواب پلنگ نه ز سر گرچه پلنگ گوهری

گرچه ز خواب جسته ای خوش ترش و گران سری

خواب تو می نشاندم بر سر آتش هوس

کان همه مشک بر سرت وین همه مغز را تری