پس تو غم جهان مخور، تا ز حیات برخوری

عمر پلی است رخنه سر، حادثه سیل پل شکن

کوش که نارسیده سیل، از پل رخنه بگذری

آنکه غم جهان خورد، کی ز حیات برخورد

آهوکا! سگ توام می خور و گرگ مست شو

خواب پلنگ نه ز سر گرچه پلنگ گوهری

برگ می صبوح کن، سرکه فروختن که چه