کوش که نارسیده سیل، از پل رخنه بگذری

نیست ز نامده خبر وز دم رفته حاصلی

حاصل وقت را نگر تا دم رفته ننگری

عمر پلی است رخنه سر، حادثه سیل پل شکن

آنکه غم جهان خورد، کی ز حیات برخورد

پس تو غم جهان مخور، تا ز حیات برخوری

آهوکا! سگ توام می خور و گرگ مست شو