حاصل وقت را نگر تا دم رفته ننگری

فرض صبوح عید را کز تو به خواب فوت شد

صدره اگر قضا کنی تا ز صبوح نشمری

نیست ز نامده خبر وز دم رفته حاصلی

عمر پلی است رخنه سر، حادثه سیل پل شکن

کوش که نارسیده سیل، از پل رخنه بگذری

آنکه غم جهان خورد، کی ز حیات برخورد