تا به دو لاله درکشی جام گلاب عبهری

خواب تو می نشاندم بر سر آتش هوس

کان همه مشک بر سرت وین همه مغز را تری

شو به گلاب اشک من خواب جهان ز عبهرت

هم به گلاب لعل بر، درد سرم که از فلک

با همه درد دل مرا درد سری است بر سری

برق تویی و بید من، سوخته توام کنون