کرده برای مجمرش نار کفیده اخگری

نخل به جنبش آمده گرنه یهود شد چرا

پاره زرد بر کتف دوخت بدان مشهری

سیب چو مجمری ز زر خرده عود در میان

مه چو مشاطگان زده بر رخ سیب خالها

سیب برهنه ناف بین نافه دم از معطری

خال ز غالیه نهد هرکس، و روی سیب را