صفا و مروه مردان سر زانوست، گر دانی

دلم کعبه است و تن حلقه چگونه حلقه ای کانرا

ز بس دندانه گر بینی دهان زمزمش خوانی

سر احرامیان عشق بر زانو به است ایرا

تو زین احرام و زین کعبه چه دانی کز برون چشمت

ز کعبه پوششی دیده است و از احرام عریانی

شده است آیینه زانو بنفش از شانه دستم