ز کعبه پوششی دیده است و از احرام عریانی

سر احرامیان عشق بر زانو به است ایرا

صفا و مروه مردان سر زانوست، گر دانی

تو زین احرام و زین کعبه چه دانی کز برون چشمت

شده است آیینه زانو بنفش از شانه دستم

که دارم چون بنفشه سر به زانوی پشیمانی

ملخ کردار خون آلودم از باران اشک آری