نه عیسی داشت از یاران کمینه سوزنی دربر

به عوری کرد عوران را فنک پوش زمستانی

اگر بر بوی یک رنگی گریزت نیست از یاران

به یار بدقناعت کن که بی یاری است بی جانی

نه سوزن شبه دجالی است یک چشم سپاهانی

وگر عنقائی از مرغان ز کوه قاف دین مگذر

که چون بی قاف شد عنقا عنا گردد ز نالانی