بشکست نفس در گلوی بلبله، بس گفت

مرغان سلیمان و پری روی سبائی

چون روی پری بینی و آن سلسله زلف

تعویذ خرد گم کنی و سلسله خائی

ای عقل چه درد سری ، ای می چه دوائی

آن لعل لعاب ازدهن گاو فرو ریز

تا مرغ صراحی کندت نغز نوائی