بر سر پای جان کنان گردم و طالع مرا

پلپل و چشم دردمند، اینت دوای آسمان

باد دریغ در دلم کشت چراغ زندگی

بوی چراغ کشته شد سوی هوای آسمان

پا و سری پدید نه چون سر و پای آسمان

گرچه به موئی آسمان داشته اند بر سرم

موی به موی دیده ام تعبیه های آسمان