پلپل و چشم دردمند، اینت دوای آسمان

با همه دل شکستگی روی به آسمان کنم

آه که قبله دگر نیست ورای آسمان

محنت و حال ناپسند، اینت فتوح روز و شب

باد دریغ در دلم کشت چراغ زندگی

بوی چراغ کشته شد سوی هوای آسمان

بر سر پای جان کنان گردم و طالع مرا