با همه دل شکستگی روی به آسمان کنم

اهل که نامد از عدم چیست خطای آسمان

کوه کوه می رسد، چون نرسد دل به دل؟

غصه بی دلی نگر هم ز عنای آسمان

آه که قبله دگر نیست ورای آسمان

محنت و حال ناپسند، اینت فتوح روز و شب

پلپل و چشم دردمند، اینت دوای آسمان