محنت و حال ناپسند، اینت فتوح روز و شب

غصه بی دلی نگر هم ز عنای آسمان

با همه دل شکستگی روی به آسمان کنم

آه که قبله دگر نیست ورای آسمان

پلپل و چشم دردمند، اینت دوای آسمان

باد دریغ در دلم کشت چراغ زندگی

بوی چراغ کشته شد سوی هوای آسمان