نالید رباب ایرا کازرده شد از زخمه

رانین پلاسین هم بسیار همی پوشد

نایست سیه زاغی خوش نغمه تر از بلبل

کاندر دهن کبکی منقار همی پوشد

لیک از خوشی زخمه آزار همی پوشد

دف تا به شکارستان شاد است ز باز و سگ

غم ز آن چو تذروان سر در خار همی پوشد