لیک از خوشی زخمه آزار همی پوشد

نایست سیه زاغی خوش نغمه تر از بلبل

کاندر دهن کبکی منقار همی پوشد

نالید رباب ایرا کازرده شد از زخمه

دف تا به شکارستان شاد است ز باز و سگ

غم ز آن چو تذروان سر در خار همی پوشد

سرد است هوا هردم پیش آرمی و آتش