تب های دق از نهان برافکند

ماهی چو صدف گرش فرو خورد

چون یونسش از دهان برافکند

پرواز گرفت روز و بر شب

چون روز کشید دهره عدل

شب زهره خون فشان برافکند

گوئی صف آقسنقر آواز