شب زهره خون فشان برافکند

پرواز گرفت روز و بر شب

تب های دق از نهان برافکند

چون روز کشید دهره عدل

گوئی صف آقسنقر آواز

بر خیل قراطغان برافکند

ابر آمد و چون گوزن نالید