زعفران شادی فزاید وین بتر کاندوه من

این سخن باشد مرا پروای جان است از غمت

از گلستان رخت باری مرا گر هیچ نیست

مرغزار چشم من پر ارغوان است از غمت

دور از آن رخ زین رخ چون زعفران است از غمت

محنت اندر سینه من ره ندانستی کنون

شاهراه سینه من ناردان است از غمت