گه کلاهم می برد گه پادشاهی می دهد

از پی دریوزه وصل آمدم در کوی تو

چون کنم چون بخت روزی از گدایی می دهد

یک دمی تا می زیم در هجر و امید وصال

گر مرا محنت گیائی می دهد از باغ عشق

در شک افتم کن مرا دولت کیایی می دهد

جان خاقانی به رشوت می دهم ایام را