آتش اندر ضیمران آمیخته

در دل خم خون شده جان پری

با تن مردم چو جان آمیخته

در سفال خم نگر زراب می

آن می و نارنج را گر کس ندید

با شفق صبح آنچنان آمیخته

از پی تعویذ جان عاشقان