وصل و هجرت مرا یکی است از آنک

کآسمان هم به نالش از خوی توست

پهلو از من تهی مکن که مرا

پهلوی چرب هم ز پهلوی توست

درد تو هم مزاج داروی توست

جان سپند تو ساخت خاقانی

چکند چشم عالمی سوی توست