ز آن سوی آشیانه می نرسد

میوه آن به که آفتاب پزد

سایه پرورد خانه می نرسد

پر بریده است مرغ خاقانی

شمع اقبال شه چنان افروخت

که فلک بر زبانه می نرسد

صولت جان ربای او بربود