شمع اقبال شه چنان افروخت

سایه پرورد خانه می نرسد

پر بریده است مرغ خاقانی

ز آن سوی آشیانه می نرسد

که فلک بر زبانه می نرسد

صولت جان ربای او بربود

گوی دولت ز صولجان ملوک