در تنورش فطیر نتوان یافت

قلمی را که موی در سر ماند

کار ساز دبیر نتوان یافت

خانه پیرزن که طوفان برد

پدرت دیده ای که چون می داشت

ساحری را که شد زبان ملوک

در کمال تو چشم بد مرساد