آهن تیغش دل اعدا بخورد

آدم مهدی مکان می خواندش

ور صدائی آید از طاق فلک

هم فلک کیوان نشان می خواندش

مردم، آهن خای از آن می خواندش

دیده ای دندان که خاید استخوان

کادمی هم استخوان می خواندش