مردم، آهن خای از آن می خواندش

ور صدائی آید از طاق فلک

هم فلک کیوان نشان می خواندش

آهن تیغش دل اعدا بخورد

دیده ای دندان که خاید استخوان

کادمی هم استخوان می خواندش

خطبه مدحش چو برخواند آفتاب